ΩΡΙΩΝ - Το Δίκτυο των Κυνηγών
Πιστοποιητικά οικολογικών και αντικυνηγετικών φρονημάτων







Ταφόπλακα για το κυνήγι κάθε ψήφος κυνηγού στον ΣΥΡΙΖΑ
Ωρίων, το Δίκτυο των Κυνηγών

Ο Ωρίωνας θα προχωρήσει...

Συνέντευξη του προέδρου Μίλτου Φακιώλα στην κυνηγετική πύλη: www.e-artemis.gr
17/6/2005


Ο Πρόεδρος, Μίλτος Φακιώλας

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο προέκυψε κατά τις τελευταίες αρχαιρεσίες στον Δίκτυο των Κυνηγών "Ωρίων". Ο νέος Πρόεδρος κ. Μιλτιάδης Φακιώλας απάντησε στις ερωτήσεις της e-artemis.gr και έδωσε με σαφήνεια τόσο το στίγμα του δικτύου των κυνηγών όσο και τους μελλοντικούς στόχους. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο νέο ΔΣ αντιπρόεδρος είναι η Μαρία Στυλιαρογιάννη, η πρώτη γυναίκα σε τόσο υψηλή θέση στις οργανώσεις των κυνηγών.


Κύριε Φακιώλα, μετά τις πρόσφατες αρχαιρεσίες του Ωρίωνα, έχετε εκλεγεί Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του συλλόγου, όπως μας ενημερώσατε με ένα δελτίο τύπου που εκδόθηκε. Έχουμε δει, λοιπόν, δελτία τύπου του Ωρίωνα, μηνύματα διαμαρτυρίας σε κάθε ευκαιρία, διάφορες παρεμβάσεις σας, "συναντήσαμε" τον Ωρίωνα σε ενημερωτικές εκδηλώσεις στην έκθεση “Diana”. Ποιος είναι λοιπόν ο.. "μυστήριος" αυτός σύλλογος, ο Ωρίωνας;

Αγαπητέ κύριε Τσάμη, πριν μιλήσουμε για τον Ωρίωνα, επιτρέψτε μου να ευχηθώ σε εσάς προσωπικά, αλλά και σε όλους τους συντελεστές του e-artemis, κάθε επιτυχία, να συνεχίσετε να μας ενημερώνετε με τη σοβαρότητα και την εγκυρότητα που μας έχετε συνηθίσει και, τέλος, να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μας δίνετε να κουβεντιάσουμε για τον Ωρίωνα.
Ο Ωρίωνας, λοιπόν, απαρτίζεται από απλούς κυνηγούς που λίγα χρόνια πριν, με αφορμή συνεχείς επιθέσεις εναντίον του κυνηγετικού κόσμου, αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τη δύναμη των νέων τρόπων επικοινωνίας (ιδιαίτερα του ΙΝΤΕΡΝΕΤ) για να προβάλουν τις απόψεις τους σε επίμαχα θέματα. Αυτή, βέβαια, ήταν μόνο η αρχή. Ο Ωρίωνας, σαν ζωντανό κύτταρο της κυνηγετικής μας κοινωνίας, εξελίχθηκε σε μια από τις λίγες πηγές ενημέρωσης για τους κυνηγούς της χώρας μας, ενώ παράλληλα, μέσα από τις εκδηλώσεις και τις δράσεις του, προωθεί ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης και μια σύγχρονη εικόνα για τον Έλληνα κυνηγό του 21ου αιώνα. Τον κυνηγό που σκέφτεται, που αγωνιά και αγωνίζεται, που προβληματίζεται, ανησυχεί, ψάχνει για λύσεις και ενημερώνεται, ώστε να έχει τεκμηριωμένες απόψεις. Τα μέλη μας εκμεταλλευόμενοι την ευκολία και  την "αμεσότητα" της επικοινωνίας μέσω του διαδικτύου συζητούν, προβληματίζονται, παρεμβαίνουν και αλληλοενημερώνονται καθημερινά για όλα τα θέματα που αφορούν το κυνήγι και το φυσικό περιβάλλον γενικότερα.
Με πολύ μεράκι και αγάπη ο πρώτος Πρόεδρος του Ωρίωνα κ. Γ. Σουρλάγκας δημιούργησε την ιστοσελίδα του συλλόγου http://www.orion.net.gr/ στην οποία μπορεί ο καθένας να βρει πλήθος πληροφοριών σχετικά με την ιστορία, τους σκοπούς και τις δραστηριότητες του ομίλου μας. Επίσης θα βρει αρκετά άρθρα έγκριτων επιστημόνων μας και ενδιαφέροντα links, από τα οποία μπορεί να ενημερωθεί για θηραματικά και περιβαλλοντικά θέματα και έτσι να σχηματίσει προσωπική άποψη για τα προβλήματα αλλά και τα καθημερινά θέματα που απασχολούν εμάς τους κυνηγούς.


Είναι, λοιπόν, απαραίτητη η δυνατότητα χρήσης του διαδικτύου για όποιον θα ήθελε να γνωρίσει τον Ωρίωνα ή να γίνει μέλος σε αυτόν;

Θα έλεγα ότι, όπως στον υπόλοιπο κόσμο έτσι και στην Ελλάδα, η χρήση του διαδικτύου συνεχώς εξαπλώνεται με εκρηκτικούς ρυθμούς και γίνεται ολοένα και περισσότερο μέρος της καθημερινής μας ρουτίνας. Πλέον, ακόμα και αν δεν διαθέτει κάποιος δικό του υπολογιστή, μπορεί να έχει πρόσβαση ή από τον υπολογιστή κάποιου γνωστού του, ή από τον υπολογιστή της δουλειάς του, ή, πολύ απλά, απολαμβάνοντας τον καφέ του σε ένα ίντερνετ καφέ. Αν σκεφτούμε μάλιστα ότι μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στο internet ακόμα και μέσω κινητών τηλεφώνων, τότε καταλαβαίνουμε εύκολα γιατί στον Ωρίωνα επιλέξαμε αυτό το μέσον. Νομίζω, λοιπόν, ότι για όποιον συνάδελφο κυνηγό θέλει να γνωρίσει τον Ωρίωνα, προσφέρονται αρκετοί τρόποι.
Φυσικά για τα μέλη μας είναι απαραίτητη η δυνατότητα συχνής χρήσης του διαδικτύου, καθώς αυτό που διαφοροποιεί τον όμιλο μας είναι η ενεργή συμμετοχή όλων των μελών του, τόσο στις συζητήσεις μας όσο και στις δράσεις, που κάθε φορά αποφασίζονται. Αξίζει να σημειώσω ότι έχουμε μέλη σχεδόν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και η χρήση του διαδικτύου μας εξασφαλίζει άμεση ενημέρωση και καθημερινή επικοινωνία. Όποιος, λοιπόν, από τους συνάδελφους κυνηγούς ενδιαφέρεται, μπορεί να βρει αναλυτικές πληροφορίες για την εγγραφή νέων μελών στον Ωρίωνα στη προαναφερθείσα ιστοσελίδα μας.


Τι προσφέρει στα μέλη του ο Ωρίωνας;

Η λογική της ύπαρξης του Ωρίωνα συνοψίζεται, παραφράζοντας τον J.F. Kennedy, στη φράση: "μη ρωτάς τι μπορεί να προσφέρει το κυνήγι σε εσένα, αλλά τι μπορείς να προσφέρεις εσύ για το κυνήγι και το μέλλον του". Ο Ωρίωνας δεν δημιουργήθηκε με τη λογική της οποιασδήποτε υλικής προσφοράς στα μέλη του. Δημιουργήθηκε από απλούς κυνηγούς, που αγαπούν το κυνήγι και τη φύση γενικότερα, που ανησυχούν, που ενημερώνονται, που έχουν άποψη και κυρίως διάθεση προσφοράς προς το κυνήγι, αλλά και το περιβάλλον γενικότερα. Με αυτή τη λογική, το βασικό κριτήριο ένταξης ενός κυνηγού στον όμιλό μας είναι η διάθεση προσφοράς.
Ωστόσο, εκτός από τις συναντήσεις εργασίας για διάφορα θέματα του Ωρίωνα, έχουν οργανωθεί αρκετές κυνηγετικές-παιδευτικές εξορμήσεις. Επίσης, εκτός κυνηγετικής περιόδου, πραγματοποιούμε συναντήσεις για την εξάσκησή μας σε σκοπευτήρια, οργανώνουμε κοινά εκπαιδευτικά για τους σκύλους μας, όταν και όπου επιτρέπεται, και, φυσικά, δεν λείπουν διάφορες συναντήσεις για φαγητό ή απλά για έναν καφέ, ανταλλάσσοντας απόψεις και εμπειρίες. Πολλά μάλιστα από τα μέλη έχουμε ήδη γνωριστεί και οικογενειακά μεταξύ τους, ισχυροποιώντας έτσι ακόμα περισσότερο τις μεταξύ μας σχέσεις. Δεν θα ήθελα όμως να δώσουμε μεγαλύτερη έκταση σε αυτές τις τόσο όμορφες στιγμές μας, μια που είναι σαφές ότι δεν αποτελούν τον αυτοσκοπό του Ωρίωνα.


Αρχικά, όταν ιδρύθηκε ο όμιλος σας, είχε ακουσθεί ότι ο Ωρίωνας είναι μια «παρακυνηγετική» οργάνωση, τι απαντάτε σε αυτό; Ποια είναι η σχέση και στάση σας απέναντι στις Κυνηγετικές Οργανώσεις;

Προσωπικά δεν άκουσα ποτέ αυτόν τον χαρακτηρισμό. Ούτε καν ανεπίσημα. Αλλά και να το είπε κάποιος, μάλλον θα ήταν.. βιαστικός στα συμπεράσματα του. Όλα τα μέλη μας -ως κυνηγοί- είναι εκ των πραγμάτων και μέλη κάποιων Κ.Σ. και, φυσικά, διατηρούμε άριστες σχέσεις με όλες τις κυνηγετικές οργανώσεις. Πέραν αυτού ο Ωρίωνας παραμένει ένας επίσημα αναγνωρισμένος, και απόλυτα ανεξάρτητος όμιλος με δικούς του οικονομικούς πόρους, που προέρχονται από συνδρομές των μελών του και μόνο και, κυρίως, με δικές του θέσεις και απόψεις. Από την ίδρυση του ομίλου μας διαρκής και πρωταρχικός στόχος είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση της κυνηγετικής κοινότητας σε περιβαλλοντικά και κυνηγετικά θέματα. Μπορεί, επομένως, ο όμιλος μας να αποτελείται από κυνηγούς, αλλά είναι πιο πολύ μια περιβαλλοντική οργάνωση, παρά μια κυνηγετική οργάνωση με την έννοια των γνωστών οργανώσεων μας και για το λόγο αυτό διαδικασίες, όπως η έκδοση κυνηγετικών αδειών, δεν αποτέλεσαν ούτε πρόκειται να αποτελέσουν ποτέ στόχο του Ωρίωνα.


Κύριε Πρόεδρε, αναφερθήκατε μερικές φορές στην "ενημέρωση". Νομίζετε ότι υπάρχει "έλλειμμα" ενημέρωσης σήμερα; Και αν πράγματι συμβαίνει αυτό, είναι άραγε μόνο η ενημέρωση αρκετή για να λύσει τα σύγχρονα προβλήματα του Έλληνα κυνηγού;

Εξαρτάται από το τι εννοούμε με τη λέξη "ενημέρωση". Αλλά ας ξεκινήσω από το απλό μέρος της ερώτησης. Όχι, μόνο η ενημέρωση δεν αρκεί για να λύσει προβλήματα. Είναι όμως μια πάρα πολύ καλή αρχή. Γιατί μόνο ο ενημερωμένος κυνηγός μπορεί να έχει σαφή και τεκμηριωμένη άποψη, ώστε να ξέρει τι θα πρέπει να διεκδικήσει και τι να πετύχει. Και για να μην παρεξηγηθώ, θα ήθελα να διευκρινίσω στο σημείο αυτό ότι σήμερα πλέον έχουμε στη διάθεση μας μια πληθώρα εντύπων που ασχολείται με την ενημέρωση μας και τα οποία κάνουν άριστα τη δουλειά τους, προσφέροντας άρτια ενημέρωση στα τρέχοντα θέματα. Επίσης υπάρχουν οι ιστοσελίδες όπως το e-artemis, που έχουν ταχθεί στον ίδιο σκοπό, αλλά και οι ιστοσελίδες απλών συναδέλφων κυνηγών, οι οποίοι κινούμενοι από την αγάπη τους για το κυνήγι και μόνο, κλέβοντας κυριολεκτικά χρόνο από οικογένεια και εργασία, έχουν να επιδείξουν μια τουλάχιστον αξιόλογη και αξιοπρεπή παρουσία. Είναι περιττό, νομίζω, να αναφέρω τις κυνηγετικές μας οργανώσεις, τις οποίες θεωρώ σαν τις πλέον αρμόδιες για την ενημέρωση μας και πρέπει να φροντίζουν πάντοτε γιαυτήν με υπευθυνότητα. Τα μέλη μας συμμετέχουν στις διαδικασίες και στις δραστηριότητες  των πρωτοβάθμιων κυνηγετικών οργανώσεων και παρακολουθούν τις εξελίξεις. Όπου διαπιστώνουν έλλειμμα ενημέρωσης ή προσπάθειες αποπροσανατολισμού παρεμβαίνουν και ταυτόχρονα γίνονται κοινωνοί του προβλήματος προσπαθώντας πάντα καλοπροαίρετα να βοηθήσουν στην εξεύρεση λύσης. Παρ’ όλα αυτά το πρόβλημα της έλλειψης διάθεσης από ένα κομμάτι της κυνηγετικής οικογένειας να ενημερωθεί και να συνεισφέρει, αποτελεί αγκάθι στην προσπάθεια αναβάθμισης της κυνηγετικής δραστηριότητας.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω μια πολύ συνηθισμένη εικόνα που επαναλαμβάνεται συχνά στις μεταξύ κυνηγών συζητήσεις. Όλοι μας, φαντάζομαι, έχουμε βρεθεί σε κάποια συζήτηση, όπου κάποιος -συνήθως ηλικιωμένος- κυνηγός, προσπαθεί να μας περιγράψει τις εμπειρίες του, αναφερόμενος στη θηραματική αφθονία περασμένων δεκαετιών. Τον παρακολουθούμε όλοι με δέος και με κάποια ίσως δόση.. ζήλιας, για την τύχη που είχε να ζήσει τέτοιες ευτυχισμένες μέρες! Και σχεδόν πάντα καταλήγουμε με τα γνωστά κλισέ απελπισίας και πεσιμισμού: "..πάνε αυτά.., ..που να τα βρεις πια..." ή "...κάθε χρόνο και χειρότερα..." ή το πιο συνηθισμένο "...άααλλα χρόνια τότε..."!! Άραγε αναρωτηθήκαμε ποτέ για το αν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι; Άραγε μόνο εμείς αντιμετωπίζουμε αυτή τη πραγματικότητα; Μήπως υπάρχουν κάποιες λύσεις; Είναι δυνατόν να υπάρξει και πάλι αυτή η θηραματική αφθονία; Με ποιες μεθόδους; Πόσο δύσκολο είναι; Μήπως είναι ακατόρθωτο;
Αν προσπαθήσουμε να βρούμε απαντήσεις στις προηγούμενες ερωτήσεις, αλλά και σε αρκετές άλλες τέτοιες, μάλλον θα απογοητευτούμε. Ιδιαίτερα αν ψάχνουμε για έγκυρες και τεκμηριωμένες απαντήσεις, οι οποίες παράλληλα έχουν να επιδείξουν και τα αντίστοιχα αποτελέσματα της εφαρμογής τους.
Νομίζω, λοιπόν, πως η ενημέρωση μας σε τέτοιου είδους θέματα έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης. Δυστυχώς, μια μεγάλη πλειοψηφία των κυνηγών της χώρας μας δεν γνωρίζει ότι τα κυνηγετικά -και κατ' επέκταση περιβαλλοντικά- προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα έχουν υπάρξει και έχουν αντιμετωπισθεί με επιτυχία σε άλλες χώρες, με αποτέλεσμα αυτά να φαντάζουν άλυτα. Η αντίληψη αυτή οδηγεί πολλούς κυνηγούς σε μια μοιρολατρική στάση απέναντι σε αυτά τα θέματα. Και αυτή η στάση είναι, ίσως, το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.
Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι πολύ διαφορετική, γιατί, τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο, οι κυνηγοί μπορούν και να συνεισφέρουν σημαντικά στη λύση μεγάλων προβλημάτων, αλλά και να «δείξουν» λύσεις αποτελεσματικές και κυρίως εφικτές. Τα τελευταία χρόνια διάφορες κυνηγετικές οργανώσεις έχουν κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Ωρίωνας ξεχώρισε και προέβαλε τέτοιες ενέργειες. Θα αναφέρω, απλά σαν παράδειγμα, το πιλοτικό πρόγραμμα Κακοπλευρίου της K.O.Θ., το οποίο, κατά την άποψη μου, είναι ό,τι πιο πρωτοποριακό έχει να επιδείξει η φιλοθηραματική πρωτοβουλία των κυνηγών στη χώρα μας, ή την έρευνα για την ανάκαμψη του κολχικού φασιανού στο Νέστο, της ΚΟΜΑΘ, που παρουσιάστηκαν στα πλαίσια της ετήσιας παρουσίας μας στην έκθεση Diana, δίνοντας την ευκαιρία αφενός στους επιστήμονες να παρουσιάσουν την δουλειά τους και αφετέρου στον απλό κυνηγό να ενημερωθεί για μοντέρνες μεθόδους ανάπτυξης του θηράματος. Και το πιο εντυπωσιακό είναι η σύμπτωση των απόψεων ή των μεθόδων. Αν μελετήσουμε προσεκτικά τα σχετικά άρθρα που βρίσκονται στην ιστοσελίδα μας ίσως εκπλαγούμε από τις ομοιότητες. Δείτε, για παράδειγμα, τις δυο πρωτοβουλίες που ανέφερα πριν, της ΚΟΘ και της ΚΟΜΑΘ, και μια έκθεση με τίτλο "Μια πρόκληση μπροστά μας" της IAFWA, ενός οργανισμού των Η.Π.Α. που ασχολείται με μελέτες και δράσεις για την ανάπτυξη της πανίδας. Τόσο διαφορετικά αντικείμενα μεταξύ τους, τόσο μεγάλη γεωγραφική απόσταση, αλλά όμως η ομοιότητα στο τρόπο σκέψης, στη "φιλοσοφία" τους θα έλεγα, είναι εκπληκτική! Όπως φαίνεται λοιπόν, τα προβλήματα είναι κοινά και έχουν βρεθεί λύσεις. Και βέβαια θα διαπιστώσετε ότι οι δράσεις που αναλαμβάνονται και οι μέθοδοι που εφαρμόζονται, δεν αφορούν, φυσικά, ρεζέρβες αλλά ελεύθερους κυνηγότοπους.


Αλήθεια, μια που το αναφέρετε, ποια είναι η άποψη του Ωρίωνα για τις ρεζέρβες; Για το λεγόμενο "ελεύθερο, παραδοσιακό κυνήγι";

Κύριε Τσάμη, επιτρέψτε μου να απαντήσω με μια ερώτηση: Αν, σύμφωνα με όσα είπαμε πριν, υπάρχουν τρόποι να έχουμε μια υγιή θηραματοπανίδα, τότε σε τι μας χρειάζονται οι ρεζέρβες; Σαφέστατα, λοιπόν, θα απαντήσω: ναι στο ελεύθερο-παραδοσιακό κυνήγι.  Αλλά όχι στην ασυδοσία, όχι στην αδιαφορία, όχι στην άγνοια. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να μη γνωρίζουμε. Ελεύθερο-παραδοσιακό κυνήγι, όπως το μάθαμε από τους γονείς μας και οφείλουμε να το παραδώσουμε στα παιδιά μας, το οποίο όμως θα διέπεται από γνώση και σεβασμό για το θήραμα. Γνώσεις βασισμένες σε έρευνες έγκυρων επιστημόνων, ώστε να ξέρουμε κάθε στιγμή το τι, το πότε, το πόσο, το που και το γιατί. Είναι άλλωστε γνωστά τα προβλήματα που δημιουργούνται σχεδόν κάθε χρόνο, από αυτόν ακριβώς το λόγο, την έλλειψη μελετών και στοιχείων για την κατάσταση της πανίδας στη χώρα μας. Οφείλουμε, λοιπόν, να συγχαρούμε τις κυνηγετικές μας οργανώσεις, γιατί τα τελευταία χρόνια έχουν ξεκινήσει αρκετές προσπάθειες προς αυτή τη κατεύθυνση. Της τεκμηρίωσης, δηλαδή, της κυνηγετικής δραστηριότητας με το πρόγραμμα «Άρτεμις», αλλά και με την ανάθεση πολλών μελετών που στοχεύουν σε μια αντικειμενική εκτίμηση της κατάστασης της πανίδας και των προβλημάτων της. Πρέπει να στηρίξουμε όλοι μας αυτές τις προσπάθειες και είναι τουλάχιστον λυπηρό το φαινόμενο, να βλέπουμε κάποιους συλλόγους ή κυνηγούς να μην εννοούν να καταλάβουν τη χρησιμότητα αυτών των ενεργειών και να αντιτάσσονται, δημιουργώντας ανώφελες, στείρες και ίσως επιζήμιες αντιπαραθέσεις μέσα στην κυνηγετική οικογένεια. Ταυτόχρονα πρέπει να επισημάνουμε την έλλειψη θηρευτικής πολιτικής από τις αρμόδιες κεντρικές υπηρεσίες που εδώ και δεκαετίες δεν αξιοποιούν τους πόρους που συγκεντρώνονται από τους κυνηγούς και όχι μόνο δεν έχουν πραγματοποιήσει κανενός είδους πρόγραμμα διαχείρισης είδους ή ενδιαιτήματος αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να δυσχεράνουν το έργο των κυνηγετικών οργανώσεων.
Ας το καταλάβουμε επιτέλους! Αν δεν "επενδύσουμε" στο κυνήγι, δεν θα δρέψουμε ποτέ τους καρπούς του, ενώ, παράλληλα, οι κάθε είδους απαγορεύσεις θα διαδέχονται η μια την άλλη, μέχρι να αγανακτήσουμε και ίσως τότε να βρεθούν κάποιοι επιτήδειοι, που θα εμφανισθούν σαν "σωτήρες" και θα μας παρουσιάσουν τη "λύση" της ρεζέρβας με τα "πλαστικά" θηράματα, σαν το.. "μάννα εξ ουρανού". Ας επιλέξουμε που θέλουμε να πάνε τα χρήματα μας: στη φύση ή στις τσέπες μερικών επιτηδείων; Μας ενδιαφέρει μια εύρωστη φύση που θα μπορεί να παράγει άγριο θήραμα ή μπορούμε να.. βολευτούμε και με λίγο "πλαστικό";


Μπορείτε να μας μεταφέρετε το κλίμα από τις συζητήσεις σας στον Ωρίωνα; Δώστε μας μια "εικόνα" από τα θέματα που συζητούνται. Πως έρχονται στην επιφάνεια, τα θέτει το Δ.Σ. του συλλόγου σας;

Δεν θα έλεγα ότι υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο.. "τυπικό", ας το πω έτσι, σχετικά με τον τρόπο που έρχονται για συζήτηση διάφορα θέματα. Συνήθως αντλούνται από τη τρέχουσα ειδησεογραφία, από τις εμπειρίες που βιώνουμε στα κυνήγια μας ή και από πληροφορίες που φθάνουν στα μέλη μας. Κάτι ανάλογο με ό,τι συμβαίνει και σε ένα συνηθισμένο διαδικτυακό forum. Μια, ίσως, διαφορά είναι ότι όλες οι απόψεις είναι ενυπόγραφες, δηλαδή είναι γνωστή η ταυτότητα του μέλους που στέλνει κάποιο μήνυμα και επομένως ο κάθε Ωρίωνας αναλαμβάνει και την όποια βαρύτητα της άποψης που εκφράζει με κάθε μήνυμα του. Όποιο μέλος, λοιπόν, έχει λίγο διαθέσιμο χρόνο κάποια στιγμή, στέλνει ένα μήνυμα στη λίστα αλληλογραφίας μας με την άποψη του και αυτό το μήνυμα λειτουργεί σαν έναυσμα για την συζήτηση που ακολουθεί. Σε ό,τι αφορά βέβαια τη θεματολογία των συζητήσεων, δυστυχώς είναι ανεξάντλητη, όταν πρόκειται για το κυνήγι. Και λέω δυστυχώς, γιατί είμαι υποχρεωμένος, με λύπη μου, να ομολογήσω ότι σε αυτό το τεράστιο θέμα που λέγεται ”κυνήγι” έχουμε μείνει υπερβολικά πίσω, σε σχέση με την εξέλιξη που βλέπουμε σε άλλες χώρες και τις οποίες ζηλεύουμε. Η νοοτροπία μας, για παράδειγμα, είναι ένα μεγάλο θέμα που θα πρέπει να επανεξετάσουμε όλοι μας, με μεγάλη προσοχή, γιατί αποτελεί πηγή σοβαρών προβλημάτων. Ένα τέτοιο πρόβλημα είναι και ο τοπικισμός.
Τα φαινόμενα τοπικισμού είναι συνήθως απόρροια λανθασμένων και αναχρονιστικών αντιλήψεων από την πλευρά των ντόπιων κατοίκων, αλλά και απαράδεκτων συμπεριφορών από την πλευρά των επισκεπτών κυνηγών. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε τη συσσώρευση κεφαλαίων στους αστικούς Κυνηγετικούς Συλλόγους, που στις περιφέρειες τους σπάνια υπάρχει κυνηγετικό ενδιαφέρον και τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες των επαρχιακών Κ.Σ., στις περιφέρειες των οποίων κυρίως κυνηγάμε όλοι μας, τότε μπορούμε να αρχίσουμε να.. "κατανοούμε" τις αρνητικές συμπεριφορές που αναφέρονται συχνά από συναδέρφους. Σε κάθε περίπτωση πάντως, είναι αδιανόητο ο Έλληνας κυνηγός να νοιώθει πιο ασφαλής και καλοδεχούμενος κυνηγώντας σε γειτονικές Βαλκανικές χώρες παρά στην ίδια του τη χώρα! Φυσικά και ο κυνηγός των μεγάλων αστικών κέντρων πρέπει να μάθει να προσεγγίζει τον τόπο που τον φιλοξενεί με σεβασμό και κυρίως διάθεση προσφοράς. Μέσω του Ωρίωνα γνώρισα συνάδελφους κυνηγούς από όλη την Ελλάδα με τους οποίους μοιραστήκαμε τους ίδιους προβληματισμούς και συμφωνούμε σε πολλά θέματα. Μήπως, λοιπόν, η επικοινωνία, η ανταλλαγή απόψεων και η συνεργασία είναι αναγκαία για την αλληλοκατανόηση και τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των κυνηγών; Είναι περιττό, φαντάζομαι, να τονίσω ότι ως υπεύθυνοι πολίτες οφείλουμε να είμαστε πλήρως νομοταγείς, η όποια δε διαφωνία μας σε οποιαδήποτε κρατική ή ευρωπαϊκή νομοθεσία, πρέπει να είναι πάντα αιτιολογημένη και να εκφράζεται στα πλαίσια που ορίζουν οι κανόνες μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Το αναφέρω δε αυτό, γιατί παραβάσεις της νομοθεσίας από "κυνηγούς" έχουν αμαυρώσει την εικόνα του λεβέντη Έλληνα κυνηγού στο παρελθόν σε τέτοιο βαθμό, ώστε θετικές ενέργειες των οργανώσεων μας να υποβαθμίζονται στη συνείδηση του μέσου Έλληνα, από κάποιες ατυχείς συμπεριφορές και μεμονωμένα περιστατικά. Η φύση δεν ανήκει συγκεκριμένα σε κάποιον. Ανήκει σε όλους μας. Στους κυνηγούς, στους ψαράδες, στους ορειβάτες, στους γεωργούς, ακόμη και σε όποιον θα ήθελε απλά να περπατήσει μέσα στη φύση. Και με αυτή τη λογική ο Ωρίωνας είναι έτοιμος να εξετάσει κάθε πρόταση συνεργασίας, με συλλόγους και ομάδες ατόμων, που δραστηριοποιούνται στη φύση. Στις περισσότερες χώρες του κόσμου τέτοιες συνεργασίες θεωρούνται αυτονόητες και ως οι πλέον παραγωγικές. Επίσης να προσθέσω, ότι το κυνήγι και το ψάρεμα, αλλά και άλλες δραστηριότητες στην ύπαιθρο, θεωρούνται ως κατεξοχήν οικογενειακές ασχολίες, μέσω των οποίων μεταφέρονται γνώσεις και παραδόσεις από γενιά σε γενιά. Ο καθένας μας, λοιπόν, ας αναρωτηθεί την ώρα που περπατάει στον αγαπημένο του κυνηγότοπο, ποια πρέπει να είναι η συμπεριφορά του ώστε να κληροδοτήσει το δικαίωμα και τη δυνατότητα στα παιδιά του να χαρούν τη φύση με τον τρόπο που τη χαιρόμαστε σήμερα. Ας προσπαθήσουμε όλοι να δούμε μακροπρόθεσμα την υπόθεση κυνήγι, και κατ’ επέκταση περιβάλλον και να φροντίσουμε για την κληρονομιά των παιδιών μας και όχι για τη καθημερινή μας τσάντα.


Μιλήστε μας λίγο για τα μελλοντικά σας σχέδια, για τους στόχους σας. Τι να περιμένουμε να δούμε από τον Ωρίωνα;

Ο Ωρίωνας, κύριε Τσάμη, θα προχωρήσει, κυρίως, με προσεκτικά και σταθερά βήματα. Θα συνεχίσει τις κάθε μορφής παρεμβάσεις του, όπως έχει κάνει μέχρι σήμερα, είτε με συγκεκριμένες εκδηλώσεις-δράσεις όπου είναι εφικτό είτε με μηνύματα διαμαρτυρίας, και, κυρίως, θα συνεχίσει να ενημερώνει με υπευθυνότητα για τα θέματα που προανέφερα τους συνάδελφους κυνηγούς. Προσπαθούμε να αυξήσουμε σε αριθμό τις ενημερωτικές εκδηλώσεις μας, όπως αυτές που οργανώνονται στα πλαίσια των εκθέσεων “Diana”, δίνοντας την ευκαιρία στους συνάδελφους κυνηγούς να ενημερωθούν, από καταξιωμένους και ειδικευμένους ανθρώπους της χώρας μας, αλλά και άλλων χωρών του εξωτερικού.
Όπως είπα και προηγουμένως, θα παραμείνουμε ανοιχτοί και θα επιδιώξουμε, κάθε μορφή συνεργασίας, με οργανισμούς, συλλόγους, ή ακόμα και ομάδες ανθρώπων είτε της χώρας μας είτε του εξωτερικού, που κρίνουμε ότι προάγει την ευαισθητοποίηση όλων μας σε περιβαλλοντικά και θηραματικά θέματα.
Επίσης, προχωράμε σε μια μεγάλη αναβάθμιση της ιστοσελίδας μας, η οποία θα έχει ολοκληρωθεί περίπου στην έναρξη της νέας κυνηγετικής περιόδου. Αυτή η αναβάθμιση στοχεύει τόσο στην εμφάνιση και το περιεχόμενο, όσο και στο “ύφος” μας. Θα προσπαθήσουμε να εστιάσουμε στο σχολιασμό της Ελληνικής κυνηγετικής πραγματικότητας, προωθώντας την εικόνα ενός κυνηγού σύγχρονου και σκεπτόμενου, με “θέση” και “άποψη”. Θα μπορούμε να βρούμε θέματα που θα μας ευαισθητοποιήσουν, θα μας προβληματίσουν και θα μας ενημερώσουν. Φυσικά υπάρχουν και άλλες ιδέες που συζητούνται, γιατί όπως σας είπα το θέμα κυνήγι είναι ανεξάντλητο. Θα μου επιτρέψετε όμως να μην αναφερθώ ακόμα σε κάτι συγκεκριμένο. Στον Ωρίωνα προτιμούμε, όταν δεν έχουμε να πούμε κάτι ουσιαστικό, να μην λέμε τίποτα και να αφήνουμε τις “πράξεις” μας να “χτίζουν” αργά και σταθερά την εικόνα μας.


Κύριε Φακιώλα, σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας και σας εύχομαι κάθε επιτυχία στον Ωρίωνα και σε εσάς προσωπικά.

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας και τη δυνατότητα που μας δώσατε, μέσα από αυτή τη κουβέντα μας, να παρουσιάσουμε στους πολυάριθμους επισκέπτες σας τις βασικές θέσεις του Ομίλου μας και να διευκρινίσουμε κάποια πράγματα σχετικά με τον Ωρίωνα.