ΩΡΙΩΝ - Το Δίκτυο των Κυνηγών
Πιστοποιητικά οικολογικών και αντικυνηγετικών φρονημάτων







Ταφόπλακα για το κυνήγι κάθε ψήφος κυνηγού στον ΣΥΡΙΖΑ
Δελτίο Τύπου

Ω Ρ Ι Ω Ν - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ
Αναγνωρισμένο Σωματείο, Εδρα: Αθήνα
Email: orion@orion.net.gr   www.orion.net.gr

  Αθήνα, 5/6/2004

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος

Κάθε χρόνο η 5η Ιουνίου είναι η ημέρα που γιορτάζουμε το περιβάλλον. Καλύτερα όμως θα ήταν να την σκεφτόμαστε σαν μια αφορμή για απολογισμό και περίσκεψη. Συνήθως, οι αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες θα παρουσιάσουν το έργο τους, οι οικολόγοι θα παρουσιάσουν τα αιτήματά τους και οι δυο πλευρές θα εκφράζουν πάντα ευχές για ένα καλύτερο αύριο.

Οι σχετικές με το περιβάλλον όμως εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών, και όλων σχεδόν των επιστημονικών ερευνών και δημοσιεύσεων, μας προσγειώνουν απότομα στην πραγματικότητα. Παράλληλα οι πολυεθνικές εταιρίες, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου κλπ, λαμβάνουν αποφάσεις που επηρεάζουν όχι μόνο το περιβάλλον αλλά και το μέλλον του πλανήτη.

Η απειλή των κλιματικών αλλαγών είναι γνωστή στη διεθνή κοινότητα από τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η Σύμβαση για το Κλίμα, προϊόν του Ρίο, οδήγησε στο Πρωτόκολλο του Κιότο το οποίο προβλέπει μείωση των εκπομπών έξη αερίων του θερμοκηπίου κατά 5.2% μέχρι το 2010. Παρ'όλα αυτά, η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου του Κιότο περιμένει ακόμα την επικύρωση της Ρωσίας και η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας εμφανίζει, αλλού πολύ γρήγορους ρυθμούς και αλλού μια απαράδεκτη στασιμότητα όπως στη χώρα μας. Οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου έφτασαν τα 25 δισεκατομμύρια τόνους. Η αύξηση των εκπομπών ξεπέρασε το 20% από το 1990 μέχρι σήμερα.

Αν δούμε τις αντίστοιχες επενδύσεις στην παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (αέρας, ήλιος κλπ) στα κράτη-μέλη της Ε.Ε, θα πιστέψει κάποιος ότι η Ελλάδα είναι μια βόρεια σκοτεινή χώρα και η Γερμανία ή η Αυστρία ηλιόλουστες Μεσογειακές! Σήμερα στη χώρα μας, δεν παρέχεται ούτε ένα κίνητρο για την προώθηση των καθαρών μορφών ενέργειας, ούτε ακόμη και στον ενεργειακά σπάταλο οικιακό τομέα (π.χ. για την εγκατάσταση ηλιακού θερμοσίφωνα).

Έτσι, φαίνεται μάλλον απίθανο να επιτύχουμε τις υποχρεώσεις μας έναντι του Πρωτοκόλλου του Κιότο, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε το σχεδόν βέβαιο ενδεχόμενο καταβολής προστίμων, από το 2010 ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων € ετησίως. Κι όλα αυτά στο όνομα της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας!

Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης του Ρίο (Agenda 21), ο πληθυσμός της γης θα ήταν 8,5 δισεκατομμύρια μέχρι το έτος 2000, ενώ το 83% του πληθυσμού θα ζει σε αναπτυσσόμενες χώρες. Η ζήτηση σε τρόφιμα θα αυξηθεί κατά 50%. Η Agenda 21 επικεντρώνει τις προσδοκίες της στη βιώσιμη γεωργία με σκοπό την αύξηση της παραγωγής και την προστασία και αποκατάσταση της γης. Το Σχέδιο Δράσης προβλέπει προστασία της γης, της βιοποικιλότητας, των γενετικών πόρων (σπόρων), προώθηση της ολοκληρωμένης διαχείρισης, ελεγχόμενη χρήση λιπασμάτων κλπ. Το Σχέδιο Δράσης προβλέπει και τα απαραίτητα κονδύλια.

Σήμερα όμως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η αναπτυξιακή βοήθεια στη γεωργία σημαίνει την προώθηση εντατικών καλλιεργειών που δεν μπορούν να ελεγχθούν από τους ντόπιους πληθυσμούς. Έτσι, ακόμη και η πρόσκαιρη αύξηση της παραγωγής - πριν από την συχνά οριστική μείωση της παραγωγικότητας των εδαφών - συνδυάζεται με αυξημένες εισαγωγές (φυτοφάρμακα, λιπάσματα, σπόροι) και τελικά αύξηση του χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών.

Η αντίθετη λύση, όπως την προτείνουν οι μεγάλες πολυεθνικές και οι ΗΠΑ, είναι η ελεύθερη εισαγωγή, καλλιέργεια και κατανάλωση των μεταλλαγμένων τροφίμων. Δηλαδή στην ουσία είναι ένας κυνικός εκβιασμός! Εάν θέλετε μας λένε να μην υπάρξει πρόβλημα τροφίμων στο μέλλον για την ανθρωπότητα, ή θα αποφασίσετε την αύξηση στην χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων που ναι μεν αυξάνουν την παραγωγή μεσοπρόθεσμα, αλλά καταστρέφουν τη γή και το περιβάλλον, ή θα επιτρέψετε την ελεύθερη διακίνηση μεταλλαγμένων τροφίμων, τα οποία έχουν σχεδιαστεί ώστε να μην χρειάζονται τις τεράστιες ποσότητες φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων και είναι μεγάλης απόδοσης ανά στρέμμα καλλιέργειας.

Στην ουσία δηλαδή, έχουν παραμερισθεί στη πράξη, όλες οι υποδείξεις και τα συμπεράσματα του Σχέδιου Δράσης για ευρεία εφαρμογή ολοκληρωμένων διαχειριστικών σχεδίων για βιολογικές μεθόδους, όχι μόνο στις καλλιέργειες, αλλά και σε ένα μεγάλο εύρος των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και κατασκευών, που να έχουν ως πρωταρχικό τους στόχο την οικονομία στην σπατάλη ενέργειας, την χρήση ανανεώσιμων πηγών, την βιολογική καλλιέργεια, την χρήση ανακυκλώσιμων υλικών στις κατασκευές και την λελογισμένη αειφορική κάρπωση όλων των φυσικών πόρων.

Το μόνο σχετικά παρήγορο νέο είναι ότι, η διεθνής αντίδραση των καταναλωτών στα μεταλλαγμένα διευρύνεται συνεχώς. Η καλλιέργεια των μεταλλαγμένων περιορίζεται σε ελάχιστες χώρες (ΗΠΑ, Καναδάς, Αργεντινή, Κίνα συγκεντρώνουν το 97% των παγκόσμιων καλλιεργειών μεταλλαγμένων. Η αντίδραση είχε σαν πρώτο αποτέλεσμα, να αναγκάσει την εταιρεία βιοτεχνολογίας «Μονσάντο» να ανακοινώσει τον περασμένο μήνα, την αναστολή του προγράμματος ανάπτυξης γενετικά τροποποιημένου σιταριού.

Η προσφυγή των ΗΠΑ εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το θέμα των μεταλλαγμένων δείχνει ξεκάθαρα την "επιθετική" πολιτική που έχουν υιοθετήσει πλέον οι πολυεθνικές που τα παράγουν και είχε σαν πρώτο αποτέλεσμα, την μικρή υποχώρηση προσφάτως της Ε.Ε, η οποία έδωσε το πράσινο φως και ενέκρινε τον καινούριο κανονισμό, o οποίος προβλέπει νέους, λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής για την εισαγωγή και παραγωγή γενετικά τροποποιημένων τροφίμων και ζωοτροφών.

Ιδαίτερα στη χώρα μας, φαίνεται ότι όλες οι προσπάθειες της Monsanto να πέφτουν στο κενό. Οι καταναλωτές ούτε που να ακούσουν για μεταλλαγμένα, οι βιομηχανίες τροφίμων ούτε που να τα δουν, οι αγρότες δεν φαίνεται να τα σκέφτονται. Ακόμα και στις ζωοτροφές, στο πιο δύσκολο και σκοτεινό κομμάτι της αγοράς, γίνονται εισαγωγές σε πιστοποιημένες μη μεταλλαγμένες πρώτες ύλες (σόγια, καλαμπόκι).

Η φετεινή ημέρα περιβάλλοντος είναι ειδικότερα αφιερωμένη στις θάλασσες και στην θαλάσσια ζωή, όπου 13 από τα 17 σημαντικότερα αλιευτικά αποθέματα του πλανήτη βρίσκονται μπροστά στην οριστική κατάρρευση. Η Agenda 21 ζητάει τη λήψη μέτρων για την προστασία των παράκτιων περιοχών, όπου συγκεντρώνεται η πλειοψηφία του πληθυσμού της γης αλλά και της θαλάσσιας ζωής, αλλά και του θαλάσσιου περιβάλλοντος γενικότερα. Κάνει επίσης λόγο για την παράνομη και καταστροφική αλιεία και για την υπεραλίευση. Σήμερα, η παράνομη αλιεία στα διεθνή ύδατα συνεχίζεται, οι αναπτυγμένες χώρες στέλνουν τους στόλους των αλιευτικών σκαφών σε νέες περιοχές. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των ευρωπαϊκών αλιευτικών στη Δυτική Αφρική.

Και ενώ είναι γενικά παραδεκτό απ'όλους, των επαγγελματιών ψαράδων συμπεριλαμβανομένων, ότι τα αλιεύματα μειώνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, οι όποιες προτάσεις για τη δημιουργία προστατευόμενων περιοχών ή περιορισμού της αλιείας για την αναπαραγωγή των ιχθυοπληθυσμών συναντούν σθεναρή αντίσταση. Όταν το πάρουμε απόφαση ίσως να μην έχει πια νόημα γιατί δε θα έχουν μείνει καθόλου ψάρια στις θάλασσες!

Η απουσία οποιασδήποτε πολιτικής στη χώρα μας, έχει οδηγήσει την κατάσταση στο απροχώρητο. Το αρμόδιο Υπουργείο Γεωργίας εμφανίζεται τελείως απρόθυμο να ανταποκριθεί σε κοινά αιτήματα σε ορισμένες περιπτώσεις, π.χ των ψαράδων, τοπικής αυτοδιοίκησης και περιβαλλοντικών οργανώσεων για τη λήψη μέτρων για την προστασία των αλιευτικών αποθεμάτων περιοχής (Καστελόριζο). Aντίστοιχη τύχη είχε και η πρόταση των ψαράδων τόνων για την απαγόρευση αλιείας για ορισμένο διάστημα με σκοπό την προστασία του τόνου. Αφού δεν προσέχουμε... δεν θα έχουμε.

Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, οι περισσότεροι πολιτικοί θεωρούν ως ανάπτυξη την απλή οικονομική μεγέθυνση. Ο στενός αυτός ορισμός της ανάπτυξης, έχει οδηγήσει σε υποβάθμιση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής πολλών ανθρώπων, ενώ δεν εγγυάται ένα βιώσιμο μέλλον.

Μόνο τα τελευταία λίγα χρόνια, ο όρος βιώσιμη ανάπτυξη έχει αρχίσει να προστίθεται σε ορισμένα προγράμματα. Ιδιαίτερα δε μετά τις αλλεπάλληλες αποφάσεις του Σ.τ.Ε για ορισμένα μικρά νησιά, με αφορμή την προστασία του ευαίσθητου νησιωτικού τους χαρακτήρα, έχει περιληφθεί στο σκεπτικό τους και ο πλέον κατάλληλος όρος: Βιώσιμη Αειφόρος Ανάπτυξη, όρος που αποτελεί την μόνιμη σχεδόν απαίτηση των Κυνηγετικών Οργανώσεων, μέσω της πρότασης για Ορθολογική Διαχείριση των βιοτόπων.

Πρός την κατεύθυνση αυτή, σύμφωνα και με τις επιταγές της Κοινοτικής Οδηγίας 409/79, ανακοινώθηκε η δημιουργία φορέων διαχείρισης για 25 προστατευόμενες περιοχές της χώρας. Όμως σχεδόν για όλες τις περιοχές, δεν υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο διαχείρισης και ούτε είχαν προβλεφθεί οι πηγές χρηματοδότησής τους, με την φρούδα ελπίδα όπως αποδεικνύεται, ότι η λειτουργία τους θα τύχαινε της Κοινοτικής χρηματοδότησης. Η Ε.Ε όμως, όχι μόνο δεν προτίθεται να τις χρηματοδοτήσει, αλλά και με την πρόσφατη προειδοποίηση για προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, απειλεί και πάλι τη χώρα μας με πρόστιμα, για την μεγάλη καθυστέρηση στην ενεργοποίηση των Επιτροπών Διαχείρισης, οι οποίες έχουν μείνει χωρίς χρηματοδότηση και φυσικά δεν έχουν υλοποιήσει ούτε στο ελάχιστο κανένα σχεδιασμό. Κραυγαλέο παράδειγμα αυτό του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου.

Ο ορισμός των περιοχών αυτών, όπως και της τεράστιας έκτασης που έχει ενταχθεί στο δίκτυο "Νατούρα 2000" και είναι το 20% περίπου της συνολικής έκτασης της χώρας μας, έγινε ερήμην των κατοίκων και όλων σχεδόν των κοινωνικών φορέων αυτών των περιοχών, κατά παράβαση της παραπάνω Κοινοτικής Οδηγίας, που ορίζει ότι επιβάλλεται η συμμετοχή και η πλήρης πληροφόρηση των άμεσα ενδιαφερομένων ντόπιων, για τα όποια διαχειριστικά σχέδια στη περιοχή τους, ώστε να τύχουν της γενικής αποδοχής και να έχουν επιτυχία. Εδώ η πληροφόρηση γίνεται..κατόπιν εορτής!! Μετά την ένταξή τους! Ακόμη βέβαια υπάρχει πλήρης συσκότιση για τις δράσεις που θα είναι συμβατές με τα σχέδια διαχείρισης.

Το μέλλον όμως της γής που ζούμε, εργαζόμαστε και οι δραστηριότητες που παραδοσιακά εξασκούμε σ'υτήν, μας αφορά άμεσα και δεν μπορεί να καθορίζεται ερήμην μας από άλλους!

Αυτό είναι και το πνεύμα της Ατζέντας 21 και όλων των σχετικών Κοινοτικών Οδηγιών που έχουν εκδοθεί. Η ουσιαστική συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών, των κοινωνικών φορέων και οργανώσεων στη λήψη των αποφάσεων που αφορούν όλα αυτά τα μεγάλα περιβαλλοντικά και συνάμα κοινωνικά προβλήματα.

Πρέπει να είμαστε απολύτως σαφείς: δεν πρόκειται να δεχθούμε διαδικασίες και αποφάσεις που αφορούν το μέλλον μας και λαμβάνονται ερήμην μας. Όσο μας κλείνετε τις πόρτες, τόσο θα πληθαίνουν οι διαμαρτυρίες. Αυτό είναι και το νόημα του εορτασμού της ημέρας του περιβάλλοντος.

Ω Ρ Ι Ω Ν